รูปแบบที่เหมาะสม

คลิกที่นี่เพื่อดูหัวข้อนี้ในรูปแบบดั้งเดิม

:: Photo and Travel Forum :: _ ทิป เทคนิค กล้องดิจิตอล และ การถ่ายภาพ _ :: ทิป เทคนิคการถ่ายภาพ :: เรียนรู้เลนส์คุณเห็นอย่างไร

โพสต์โดย: s@muim@n Jun 2 2008, 23:51

:: ทิป เทคนิคการถ่ายภาพ :: เรียนรู้เลนส์คุณเห็นอย่างไร


ไม่ว่าคุณจะใช้กล้องดิจิตอลหรือฟิล์ม การถ่ายภาพจะทำให้คุณสร้าง มุมมอง ขึ้นมา คุณจะสามารถได้ มุมมอง มาอย่างไร? ในภาพรวมนั้นก็คือ การที่คุณได้เรียนรู้ว่า เลนส์ของคุณ เห็น อย่างไร สมมติว่าคุณมีเลนส์นอร์มอลซูมอยู่เพียงตัวเดียว(ขึ้นอยู่กับชนิดที่คุณใช้) ให้เซ็ตความยาวโฟกัสไปที่ 28 มม. หรือ 35 มม. และตั้งกฏไว้ว่า จะไม่เปลี่ยนทางยาวโฟกัสไปตลอด ที่ทำแบบฝึกหัดต่อไปนี้ จากนั้นเลือกสิ่งที่จะถ่าย (อาจเป็นบ้าน หรือต้นไม้) หรืออาจเชิญ พ่อ แม่ พี่น้อง เพื่อนๆ ญาติสนิทมิตรสหาย ไปยังสวนหลังบ้าน หรือสวนสาธารณะ และด้วยระยะห่างเท่าใดก็ได้ที่จำเป็น ให้คุณวางสิ่งที่คุณจะถ่ายนั้นไว้กลางเฟรม โดยให้มีพื้นที่ว่างทั้ง บน ล่าง ซ้าย และขวาพอประมาณ และด้วยการเล็งกล้องในท่ายืนปรกติ ให้คุณเริ่มเดินเข้าไปหาสิ่งที่จะถ่ายนั้น โดยมีกฎว่า ทุกๆ 5 ก้าวจะถ่ายภาพ 1 ครั้ง (อย่าลืมถ่ายให้วัตถุมีความคมชัด) ให้คุณเดินเข้าไปหาสิ่งที่จะถ่ายจนกระทั่งเลนส์ของคุณไม่สามารถถ่ายให้ชัดเจนได้อีกต
่อไป



สิ่งหนึ่งที่คุณได้เห็นอย่างแน่นอนมาจากแบบฝึกหัดนี้ก็คือ องค์ประกอบภาพอันแรกของคุณจะบันทึกไม่เพียงแค่วัตถุหลักของคุณแต่ยังรวมเอาสิ่งอื่นๆ
ซึ่งอาจดึงความสนใจไปจากสิ่งนั้นและภาพสุดท้ายของคุณก็จะบันทึกภาพระยะใกล้ (close-up) ที่ไม่เพียงแต่จะตัดเอาสิ่งอื่นๆ ออกไป แต่ยังอาจตัดเอาสิ่งสำคัญบางอย่างออกไปด้วย



ต่อมา โดยที่ยังไม่เปลี่ยนทางยาวโฟกัส ให้ทำซ้ำแบบฝึกหัดเมื่อครู่ แต่คราวนี้ให้ลอง คุกเข่าถ่าย และอีกครั้งด้วยการหมอบคลาน ท้ายที่สุด เมื่อคุณได้เข้าใกล้สิ่งที่คุณถ่ายด้วยการหมอบคลานแล้ว ทีนี้ให้ลองหงายหลังและถ่ายตรงขึ้นไปยังวัตถุนั้น



ในขณะที่คุณคุกเข่าเดิน คุณก็คงได้ค้นพบภาพพอร์ทเทรตที่ดีกว่าของเด็กเล็กๆ หรือยุ้งฉาง ซึ่งประกอบไปด้วย ความลึก และมุมมอง (perspective) ที่มีดอกหญ้าสีเหลืองทองล้อมรอบเป็นฉากหน้า (foreground) ให้กับภาพ และสำหรับการหมอบคลาน บางที คุณอาจค้นพบองค์ประกอบที่น่าสนใจของสวนที่อยู่รอบๆ ตัวคุณโดยผ่านทางเท้าในสวน และทั้งหลายทั้งปวงนั้น คุณจะได้เรียนรู้มุมมองของกล้องที่ได้เห็น เมื่อประกอบกันเข้ากับการมองในตำแหน่งการมองในระดับต่างๆ ของเลนส์ในทางยาวโฟกัสที่คุณเลือก



นี่ เป็นจุดเริ่มต้น จงทำแบบเดียวกันนี้กับเลนส์ ขนาด 50 มม., 60 มม., 70 มม., 80 มม., 90 มม. และ 105 มม. หากคุรฝึกฝนตาของคุณให้คุ้นกับสิ่งเหล่านี้ อาทิตย์ละครั้งเป็นเวลาสักสามเดือน คุณก็จะมีมุมมองร่วมที่น้อยกว่า 10 เปอร์เซ็นต์ ของตากล้องทั้งหมด และมันมักจะเป็นมุมมองที่กระตุ้นให้เกิดการสนใจได้ ถึงตอนนี้เมื่อคุณได้ออกทริปถ่ายรูปร่วมกับคนอื่นๆ ในครั้งต่อไป คุณก็จะไม่อยู่ในกลุ่มของคนที่เดินวนไปวนมาโดยไม่แน่ใจว่า จะถ่ายอะไรดี และเมื่อคุณรวมเอาการเห็นของเลนส์คุณเข้ากับการเห็นในจิตใจของคุณได้ คุณก็จะสามารถยืนอยู่บนฝั่งของบึงหรือทะเลสาบ กวาดสายตาไปทั่วภาพรวมที่เห็น และเลือกมุมมองที่จะถ่ายก่อนที่คุณจะได้หยิบกล้องขึ้นมาเล็งเสียอีก



ตามความเชื่อของผม การมุ่งแสวงหาความคิดสร้างสรรค์นั้น จะเกิดขึ้นไม่ได้ ตราบเท่าที่คุณยังรู้สึกกังวลและสับสน การเข้าถึงการเห็นภาพที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเลนส์ต่างๆ และมุมมองที่แตกต่างออกไป จะทำให้คุณค้นพบความเป็นไปได้ที่ไม่มีขีดจำกัด



ครับ อ้างอิงจากหนังสือ ถ่ายภาพให้ได้อย่างมือโปร ของคุณ อนันต์ จิรมหาสุวรรณ



*** ครับอ่านจบแล้วอย่าลืมทดลองแบบฝึกหัดไปด้วยกันนะครับ แล้วจะนำภาพจากการหัดตามแบบด้านบนมาฝากเร็วๆ นี้ครับ สวัสดีครับ ***

โพสต์โดย: s@muim@n Jun 3 2008, 00:02

สวัสดีนะครับ ชื่อโอมนะครับเป็นน้องใหม่มากๆ ในเวปแห่งนี้นะครับ



พอดีเจอเวปนี้เข้าโดยบังเอิญ และกำลังจะกลับไปอยู่บ้าน ซึ่งปัจจุบันพำนักอยู่ที่ กทม ก่อนกลับ ผมกลัวเหลือเกินที่จะต้องห่างจากเพื่อนๆ ที่ถ่ายภาพด้วยกัน ห่างความเจริญของอินเตอร์เน็ต ห่างจากร้านกล้องมากมาก แต่ผมตื่นเต้นที่จะได้เจอ ทำเลในการถ่ายภาพมากมายช่นกัน ดีใจมากๆ เลยครับที่เจอเวปนี้ ความสุขเกิดขึ้นมาทีเดียวเชียว เมื่อเจอก็อยากเข้ามาทำความรู้จัก กับพี่ๆ ที่มากประสบการณ์ และอยากเข้ามาช่วยเหลือรุ่นน้องๆ และเพื่อนๆ ที่ยังเพิ่งเริ่มต้นกับการถ่ายภาพ


ผมเป็นคนหนึ่งที่หลงไหลในการถ่ายภาพมากมายเลยครับ หลงจนหมดเงินไปกับการศึกษาปีละมากมาก กว่าจะถึงวันนี้ลำบากแสนสาหัสเหลือเกิน แต่เมื่อเรามาถึงจุดนี้ รู้สึกดีใจ และคุ้มค่ากับความลำบากที่ลงทุนครับ


ผมเชื่อว่าหลายท่านที่หลงผิดเข้ามาในวงการถ่ายภาพแล้วมักจะถอนตัวไม่ขึ้น ดังเช่นผมคนนึงล่ะครับ ติดแล้วเลิกยาก ไม่รู้จะโดนตำรวจล่อซื้อเมื่อไหร่ เสียวๆ อยู่เหมือนกัน ตอนนี้ผมเสพภาพอย่างจริงๆ จังมาเกือบจะ 4 ปีแล้ว และหวังว่าจะยังคงติดมันต่อไป ตราบจนเดินไม่ไหว หรือมองไม่เห็นไปเลยทีเดียว


ก็ยังไงถ้ามีบทความดีดี ผมก็จะช่วยคุณอี๊ดอีกแรงเพื่อผลักดันให้ สมาคมของชาวสุราษฏร์ขึ้นไปอยู่แถวหน้าในวงการถ่ายกับเขาบ้างนะครับ


เพราะภาคใต้ของเราก็มี ภูเก็ต ของโกหนุ่ม NEOPHUKET ที่มีชื่อเสียงพอใช้ได้ บวกกับ กรุงชิง ของพี่หมอฝนแสนห่า ก็น่ากลัวพอดู ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

โพสต์โดย: Mushu Jun 3 2008, 09:42

เล่มนี้เคยอ่าน ๆ อยู่เหมือนกัน อิอิ แต่ยังพัฒนาตัวเองไปไม่ถึงไหนเลย คงต้องฝึกอีกนาน

โพสต์โดย: Hanjo Jun 3 2008, 12:15

ขอบคุณที่ส่งสิ่งดีๆมาให้อ่านครับ แล้วจะขอนำไปใช้ครับ กลับมาสุราษฎร์เมื่อไหร่คงได้รู้จักกันครับ

โพสต์โดย: cat Jun 4 2008, 21:45

เคยอ่านของโกดักแนะนำ แต่พอมาถ่ายจริง ลืมหมด

โพสต์โดย: kit Jun 4 2008, 22:44

ขอบคุณสำหรับสาระดีๆครับ เดี๋ยวจะลองหัดฝึกดู

โพสต์โดย: B-girl Jun 22 2008, 00:57

..เคยมีพี่ใจดีคนนึงคุยใหฟังเกี่ยวกับการฝึกแบบนี้..เหตุผลมันเป็นเช่นนี้เอง..อืมมม
...ขอบคุณคร๊าบ..

โพสต์โดย: avage Aug 17 2012, 11:34

ขอบคุณมากครับสำหรับความรู้ที่ให้

Powered by Invision Power Board (http://www.invisionboard.com)
© Invision Power Services (http://www.invisionpower.com)