ข้อมูลท่องเที่ยว และสถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดหนองบัวลำภู

ศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช อุทยานแห่งชาติภูเก้าภูพานคำ แผ่นดินธรรมหลวงปู่ขาว เด่นสกาวถ้ำเอราวัณ นครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน

จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นจังหวัดหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 518 กม. (ตามเส้นทาง กรุงเทพฯ-สีคิ้ว-ชัยภูมิ-ชุมแพ-ศรีบุญเรือง-หนองบัวลำภู ) เดิมเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี ตั้งขึ้นเป็นจังหวัดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2536 บริเวณพื้นที่จังหวัดหนองบัวลำภูปรากฎหลักฐานการอยู่อาศัยของมนุษย์มานานนับพันปี ตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ จากชนเร่ร่อนอยู่กันเป็นกลุ่มเล็กๆอาศัยอยู่ตามที่เนินสูง ตามถ้ำ หรือริมฝั่งน้ำ ดำรงชีพอยู่ตามธรรมชาติ ค่อยๆเข้ามาอยู่ร่วมกันเป็นชุมชน รู้จักการเพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ ทอผ้าและทำเครื่องประดับ ชุมชนโบราณยุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ค้นพบได้แก่ แหล่งโบราณคดีโนนพร้าว บ้านกุดคอเมย ตำบลกุดดู่ อำเภอโนนสัง และแหล่งโบราณคดีโนนดอนกลาง บ้านกุดกวางสร้อย ตำบลบ้านถิ่น อำเภอโนนสัง ซึ่งพบโครงกระดูกมนุษย์และสัตว์ เศษภาชนะดินเผา เศษเครื่องประดับสำริด รวมทั้งเครื่องมือเหล็กต่าง ๆ ที่มีอายุร่วมสมัยกับแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง จังหวัดอุดร

ชุมชนที่เกิดขึ้นในดินแดนแถบนี้ได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมที่แผ่เข้ามาทั้งสมัยทวาราวดี สมัยวัฒนธรรมขอม จนกระทั่งมาถึงวัฒนธรรมไทยลาว ซึ่งอยู่ในสมัยเดียวกับสุโขทัยเพราะมีการกล่าวถึงชุมชนลุ่มแม่น้ำโขงในศิลาจารึกหลักที่ 1 ซึ่งต่อมาได้รวมตัวกันเป็นอาณาจักร ในชื่ออาณาจักรล้านช้าง มีการขยายอาณาเขตของอาณาจักรล้านช้างครอบคลุมภาคอีสาน ถึงที่ราบโคราช และได้ขยายอิทธิพลทางการเมืองการปกครอง แพร่กระจายชุมชนเข้ามาบริเวณแอ่งสกลนครถึงบริเวณพระธาตุพนม

มีตำนานพระวอ - พระตา ผู้สร้างเมืองหนองบัวลำภู ได้เล่าว่า พระวอ และพระตา เป็นเสนาบดีของพระเจ้ากรุงเวียงจันทน์ มาตั้งแต่สมัยพระเจ้าอนุวงษ์ไทธิราช เป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ฝ่ายนอกของกษัตริย์กรุงเวียงจันทน์ มีเรื่องขัดใจกับพระเจ้าสิริบุญสาร ผู้เป็นโอรสของพระเจ้าอนุวงษ์ไทธิราช ซึ่งได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดา จึงได้พาไพร่พลของตนอพยพหนี โดยข้ามแม่น้ำโขงมาตั้งถิ่นฐานสร้างบ้านแปงเมืองจำปานครกาบแก้วบัวบาน ขึ้นใหม่เมื่อประมาณปี พ.ศ.2302  แล้วตั้งชื่อเมืองใหม่ว่า นครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน ตั้งตนเป็นอิสระไม่ขึ้นกับเมืองเวียงจันทน์ เมื่อพระเจ้าสิริบุญสาร แห่งเมืองเวียงจันทน์ได้ข่าวจึงได้ยกกองทัพติดตามกลุ่มพระวอ - พระตา จนล่วงล้ำเข้ามาในเขตแดนไทย และปราบพระวอ - พระตา ได้ในปี พ.ศ.2321 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จึงได้โปรดเกล้า ฯ ให้เจ้าพระยาจักรียกกองทัพมาช่วยพระวอ - พระตา ขับไล่กองทัพของพระเจ้าสิริบุญสารออกไปจากเขตแดนไทย แล้วยกกองทัพติดตามเข้าตีเมืองเวียงจันทน์ได้ ครั้งนั้นได้อัญเชิญพระแก้วมรกต ซึ่งพระเจ้าไชยเชษฐานำไปจากเมืองเชียงใหม่ กลับคืนสู่ราชอาณาจักรไทยตามเดิม เมืองเวียงจันทน์ตกเป็นของไทยในฐานะเมืองประเทศราช และเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน ก็ได้มาขึ้นอยู่กับราชอาณาจักรไทย นับแต่นั้นมา

เมื่อมีการปรับเปลี่ยนการปกครองในสมัยรัชกาลที่ 4 ในช่วงต้นการปฎิรูปการปกครองส่วนภูมิภาค เมืองหนองบัวลำภูไปขึ้นกับเมืองหนองคาย ต่อมาในปี พ.ศ.2449  มีฐานะเป็นอำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุบลราชธานี และยกฐานะเป็นจังหวัดหนองบัวลำภู เมื่อ พ.ศ.2536 จนทุกวันนี้

อาณาเขต  

• ทิศเหนือ ติดกับจังหวัดอุดรธานี
• ทิศใต้ ติดกับจังหวัดขอนแก่น
• ทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดอุดรธานี
• ทิศตะวันตก ติดกับจังหวัดเลย

ประวัติศาสตร์ จังหวัดหนองบัวลำภู  ข้อมูลจังหวัดหนองบัวลำภู